|
|
|
 |
استفاده از پروبیوتیک ها در درمان زخم های پوستی |
 |
|
| تاریخ ارسال: 1403/1/27 | |
|
استفاده از پروبیوتیک ها در درمان زخم های پوستی
پوست بزرگترین عضو بدن از نظر وزن و مساحت است و وظیفه اصلی آن دفاع از بدن در برابر عوامل مضر می باشد. pH پوست انسان در محدوده ۲/۴-۶/۵ است. این محدوده اسیدی از رشد بیش از حد باکتریها به عنوان یک دفاع ضد میکروبی جلوگیری میکند. پوست ساختار پیچیدهای دارد که میتواند خود را ترمیم کند ؛ اما گاهی اوقات قادر به بازسازی بافت خود نیست. در نتیجه زخم روی آن ایجاد میشود. بدین منظور درمان زخم یکی از اساسیترین مسائلی است که بشر به آن نیاز دارد. لذا عدم التیام زخم اثرات اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی بر بشر تحمیل میکند. از طرفی، استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیکها به منظور التیام زخم منجر به مقاومت دارویی و از بین رفتن کارایی آنها می شود. بنابراین، نیاز به رویکردهای درمانی جایگزین و عملگرا ضروری است. امروزه پروبیوتیک تراپی به دلیل مزایای بالقوه، بسیار مورد توجه واقع شده است. منطق استفاده از آنها برای مقاصد پزشکی به گذشته بر میگردد و بر این فرضیه استوار است که تجویز خوراکی یا موضعی پروبیوتیک، میکروبیوم آسیب دیده انسان را دوباره بازیابی میکند. پروبیوتیکها به عنوان حامیان کوچک سلامت، طیف وسیعی از فواید سودمند را برای میزبان در التیام زخمهای پوستی به ارمغان میآورند. برخی از این اثرات مثبت شامل کاهش التهاب و تسریع روند بهبود زخم میباشد. پروبیوتیکها بواسطه مکانیسمهای درمانی حول محور ترشح پپتیدهای ضد میکروبی، مهار چسبندگی پاتوژنها به سلولهای اپی تلیال، مهار تهاجم باکتریها و فعال شدن سلولهای التهابی و هم چنین مهار بیوفیلم از بروز عفونت در زخم جلوگیری میکنند. علاوه بر این، پروبیوتیکها قادر به تولید و ترشح مواد اگزوپلی ساکاریدی هستند که باعث تحریک سیستم ایمنی و در ادامه افزایش توان ترمیمی آنها میشود. هم چنین با تکثیر لنفوسیتها، تولید سایتوکینها و فعال شدن ماکروفاژها موجب التیام و بسته شدن سریع تر زخم میشوند. مطالعات اخیر نشان داده است پروبیوتیکها با تنظیم سلامت پوست و برهمکنشهای محور فیزیولوژیکی مغز-روده-پوست قادر هستند به عنوان ابزار مدیریتی بالقوه با هدف ترمیم زخم مورد استفاده قرار گیرند. با توجه به موارد فوق میتوان اذعان داشت چشم انداز آینده پروبیوتیکها در درمان زخم نه تنها کنترل یا درمان بیماری میباشد بلکه افزایش کیفیت زندگی بیمار هم است. بنابراین استفاده از پروبیوتیکها به عنوان درمان کمکی در زخمهای مرتبط با پوست مورد انتظار میباشد [۱, ۲].
نویسنده : دکتر ناظمی محقق گروه تک ژن زیست
.png)
شکل ۱ - مکانیسم عمل پروبیوتیک ها برای بهبود بیماری های پوستی از جمله زخم [۳].
۱. Sinha, A., et al., Probiotic bacteria in wound healing; an in-vivo study. Iranian Journal of Biotechnology, ۲۰۱۹. ۱۷(۴): p. e۲۱۸۸.
۲. Mohtashami, M., et al., Lactobacillus bulgaricus and Lactobacillus plantarum improve diabetic wound healing through modulating inflammatory factors. Biotechnology and applied biochemistry, ۲۰۲۱. ۶۸(۶): p. ۱۴۲۱-۱۴۳۱.
۳. Gao, T., et al., The Role of Probiotics in Skin Health and Related Gut–Skin Axis: A Review. Nutrients, ۲۰۲۳. ۱۵(۱۴): p. ۳۱۲۳.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|